business

CO2 bütçeli burgerler mi? ‘niet echt dom’ teorisinde, temel uygulama ‘waanzinnig’dir

Written by admin

Hoe kunnen biz op zo’n manier verduurzamen dat iedereen het kan betalen? Barbara Baarsma, Rabobank’tan ekonomi ve Amsterdam Üniversitesi’nden ekonomiye geçiş, gaf deze haftası antwoord op die “ongelofelijk belangrijke en noodzakelijke” vraag.

Bij BNR Nieuwsradio en vervolgens sohbet programı Op1 pleitte ze voor een persoonlijk verhandelbaar CO2-bütçe: krijgen en iyi burgerler, en iyi kahvaltılar, en iyi fiyatlar, en iyi fiyatlar ve 2 dereceli opwarming van de aarde zorgen’in 1,5’inden fazlası. Ölmek rechten zijn te verkopen. Mensen die minder verbruiken, omdat ze bijvoorbeeld kleiner wonen, kunnen zo wat ekstra geld verdienen aan mensen die veel verbruiken – bijvoorbeeld omdat ze in een groot huis wonen bir araya geldi zwembad en sauna. Zo gaat er geld van rijk naar kol.

Het bir “gedachte-deney”, zei Baarsma, en son yeniden yapılanma, son günlerin en iyisi: een CO2-canlı. „Het klimaatbeleid van dit kabinet”, zei ze, „bestaat uit vele miljarden om te vergroenen. Alleen: Son gün, en iyi gün. Anders kom je nergens.”

Haar idee stuitte op veel weerstand. „Geçmişte biz het zeggen zoals het is: de elite is op zoek naar manieren om klimaatopwarming te stoppen, zonder dat zij hun öz levensstijl willen aanpassen”, twitterde SP-Kamerlid Mahir Alkaya. „Dit is the dus gewoon een pleidooi voor nivellering hè?”, wierp opiniemaker Sander Schimmelpenninck de kritikler tegen. “Maar ja, dat snappen jullie natuurlijk weer niet.”

Oud stukje teorisi van stal

Het idee van Baarsma yeni yaşında: meteorolog ve weerman Gerrit Hiemstra, en son röportajında ​​​​het vorig jaar het Finansman Dagblad – dezelfde Twitterstorm tot gevolg ile tanıştı. Tamam, Hiemstra geri dönüşüme gitti. „Het circuleerde al bij de Europese Commissie in de jaren 90”, zegt Johan Albrecht, Universiteit Gent en auteur van het boek ekonomisi Klimaatneutraal 2050’de mi?. „Erkekler dacht toen aan een soort ekstra bankkaart waarop CO2-kredieten van gezinnen werden bijgehouden en die je moest gebruiken bij bijvoorbeeld tanken.” Bu “doğal” niet uitvoerbaar’dı, zegt hij – er, internetin başındaydı.

Biz erkennen dat ons hedendaagse tüketimpatron onhoudbaardir. Dat wordt hierdoor op scherp gezet.

Jaap Tielbeke auteur boek ‘Een daha iyi bir ortam, niet bij jezelf’i başlatıyor’

Baarsma haalt een oud stukje theorie van stal, vertelt emeritus hoogleraar çevre ekonomisi Aart de Zeeuw (Tilburg Üniversitesi). „Je kunt volgens çevre ekonomisi op twee manieren vervuiling terrugdringen. Beide manieren gaan ervan uit dat er een prijs moet ontstaan ​​voor burger en bedrijven. Een manier (en volgens vrijwel alle economen de beste), en iyi fiyatla bir araya geldi: een CO2– can sıkıcı dus. Je weet dan van tevoren alleen niet hoevéel de vervuiling zal worden teruggedrongen. Met andere woorden: en iyi dileklerimle karşılandı. Rekeningrijden, 2030’da dat het kabinet, en vorm van een CO’dur2-canlı.

De tweede manier CO için bir plandır2-bütçe. “Je stelt dat budget van tevoren geniş, hakt het in stukjes en vervolgens ontstaat er een markt en op die markt vanzelf ook een prijs”, zegt De Zeeuw. „Teoride, zo’n systeem van verhandelbare emissierechten superieur, istiyorum dan vang je twee vliegen in één klap: je weet precies hoeveel er in toplam wordt uitgestoten, en de prijs en büyük ilk şeydir.”

Voor bedrijven, de praktijk gebracht’ta deze theorie, de Europese Unie’de het emissiehandelssysteem ile tanıştı. Voor burgerleri, zeggen ekonomisinden tamamen bağımsızdır. Zegt De Zeeuw, “Dat uygulayıcısı vaanzinnigdir”. “Hebt een enorm system van controle nodig. En hoe ga je de precieze uitstoot van al die spullen en activiteiten berekenen?”

Bovendien zijn er veel andere maatregelen die relatief makkelijk zijn in te voeren en bewezen effectief zijn, zegt Dirk Bezemer, Hoogleraar Ekonomi ve Bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. „Kerosine dayanikli, zonnepanelen op alle openbare daken, het afschaffen van de subsidie ​​voor de fossiele sektör van 17,5 miljard. Dat, het laaghangend meyvesidir. Die dingen gebeuren nu niet, vanwege allerlei belangen. Bu, büyük bir sorundur, bu sorundan çok daha fazlası. Dit voorstel heeft niet veel toegevoegde waarde.”

Politieke realiteit ‘Yanlış anlama’

Toch, zegt Johan Albrecht, CO olduğunu2-bütçe “niet echt dom”. „Biz Avrupa’daki uluslararası klimaatbeleid en zeker dat zeer kompleksidir. Europa nog amper, tussen 2014 ve 2018’de toch daalt de energiegerelateerde uitstoot slechts 1,1 procent ile bir araya geldi. Dat komt doordat de uitstoot in de transportsector en bij gezinnen gestegen.”

Als Europa haar doel, 2030’da, 1990’da 55’in üzerinde bir araya geldi, 1990, „waarom dan niet op een onconventionele manier?”

„Het een prachtige tekentafeloplossing”, zegt Jaap Tielbeke, gazeteci ve yazar van het boek Een daha iyi ortam start niet bij jezelf. „Een oplossing die alleen een econoom kan verzinnen: gewoon een berekening en laten de markt zijn werk doen en dan komt het go yaptık. Maar dat, van de politieke en sosyal-ekonomische realiteit’i yanlış anlıyor. De lobi van grote vervuilers bijvoorbeeld zeer krachtig’dir. En hoe gaan biz historische emissies tanıştık, ölmek vooral kapı rijke landen zijn uitgestoten? Metal dat soort zaken krijg je te maden als je zoiets wilt invoeren.”

Puur als gedachte-deney kan het misschien wél waardevol zijn, denkt hij. „Biz erkennen dat ons hedendaagse tüketim patronu onhoudbaardır. Dat wordt hierdoor op scherp gezet.”

iyiyimDe prijs van een ton CO2 kan het klimaat yapılmış – of kırılmış

Ook hoogleraar Bezemer vindt het een nadeel dat de verantwoordelijkheid van verduurzaming bir araya geldi CO2-bütçe bij het kamu wordt gelegd. De energietransitie, zegt hij, gaat niet van onderaf gebeuren. „Dat, popüler bir seçimdir, omdat mensen daar verhalen bij kunnen vertellen: biz her şeyi içiyoruz, dat idee. Maar deze transformatie moet gecoördineerd plaatsvinden. De verantwoordelijkheid ligt bij instellingen systeemrelevantie ile bir araya geldi: de overheid en bedrijven.”

Het klimaatprobleem grotendeels een verdelingsprobleem olduğunu

Cees Withagen fahri hoogleraar çevre-ekonomi VU

Politieke en ethische vragen, zeggen economen’in tanımına göre enerji geçiş yükü. Rechtvaardigheid üzerinde, hebben’in de vaad voor Samenleving’i üzerinde duracağız. “Het klimaatprobleem, verdelingsprobleem grotendeels”, legt Cees Withagen, emeritus hoogleraar milieueconomie (Vrije Universiteit), uit. „Tussen rijke en arme landden, en tussen rijke en arme mensen binnen landden. Daarom, tüm dünyadan en te kijken naar de effect van beleid op inkomensgroepen’in üzerinden geçti. Dat zijn politieke keuzes.”

Transitie moet ‘inclusief’ zijn

De energietransitie, vindt Johan Albrecht, moet een “inclusief project” kelimesi. “Wie Rijdt Tesla Rond’la mı tanıştı? Dat zijn de hoge inkomens. Ook de lage inkomens moeten kunnen profiteren, anders krijg je een de maatschappij’de tweedeling. Biz özel markayı en iyi şekilde değerlendiririz; de overheid moet ook voor groene publieke voorzieningen zorgen.”

Het plan voor een CO2-bütçe kapsamı şu şekildedir: Herverdeling minibüsünü kullanmak için çok zor, çok zor. Juist dat elemanı schopte veel mensen tegen het zere olmuştur. Hoeverre’deki Maar, inkomensbelasting yoluyla deze manier van herverdelen anders dan, zeg, nivelleren mi? En hebben rijke mensen niet altijd al meer mogelijkheden dan anderen? Samenleving, zeggen ekonomi, hangen geheel af van hóé je dat doet’te de efekten op de ongelijkheid. En iyi gelişmeler, en iyi gelişmeler, en önemli şey, en iyi haftalardır. „Als je kol bükülmüş leef je mogelijk en zeer enerji-verimsiz kazançta”, zegt Johan Albrecht. En je hebt geen middelen om die te verduurzamen. Rijke mensen hebben dat wel en kunnen vervolgens rechten uitsparen. Dus waarom zou je hun bedava rechten geven? Je moet ze juist geven aan de arme groep. De meeste economen pleiten voor selectieve maatregelen.”

Er zijn veel betere methoden

Ongelijkheid heeft bovendien vele boyutları. Je kunt kijken naar ongelijkheid inkomen, vermogen, maar ook in vrijheid van levensstijl – en dat laatste neemt kapı het CO2-bütçe planı ayak parmağı. Rijke mensen kunnen het zich ve izinli kapı te gaan bir araya geldi hun manier van leven, terwijl armere mensen een prikkel hebben om te verduurzamen. Zegt Bezemer, “En dat, nou juist níét waar het problem ligt”, zegt Bezemer. “Bijna de helft van de globale emissies wordt veroorzaakt kapı de 10 procent rijksten van de Weld.”

Herverdelen van geld kun je volgens ekonomi ve inkomen en vermogen üzerinden en iyi şekilde yapıldı. En nieet dolaylı, verkoopbare uitstootrechten aracılığıyla. Zegt Aart de Zeeuw, “Ik denk ook niet dat arme mensen er heel blij van zouden worden”, zegt Aart de Zeeuw. „’Elektrik için iyi bir karar verdik!’

Eigenlijk, zegt hij, zijn er voor de twee gedroomde effecten van zo’n CO2-bütçe, herverdelemede verduurzaming, dus veel betere methoden. En uiteindelijk zal iedere oplossing voor de energietransitie, ook de gedroomde CO2-heffing, leiden tot nieuwe ongelijkheid. Die kan bir araya geldi belastingen worden bestreden.

About the author

admin

Leave a Comment