Directeur pikt scholingsgeld soms in

De cao glashelder: elke fulltime leraar heeft recht op vijfhonderd euro scholingsbudget per jaar en twee uur studietijd per week. In de praktijk is lang niet elke leerling zich bewust van dit recht en mensen die er wel voor gaan, vangen soms bot bij hun directeur van bestuur.

Aan het begin van het mogelijkheden zei haar directeur: je hebt scholingsbudget, kijk zelfs rond of er iets is voor je, geef aan wat je graag wilt doen, en dan kijken we van dat verleden bij de.

Precies zoals het moet, vindt Nicole ter Harmsel, hoofdbestuurder AOb Rayon Oost en zou in groep 7 van basisschool De Windhoek in Almelo. “Al mijn collega’s volgen nu een scholing. Zelf gevolgd ik de afgelopen jaren de opleiding tot Leren leren specialist en dit jaar doe ik cursus faalangst. Allemaal dingen die je direct in de praktijk kunt toepassen.”

Dit artikel komt uit het Onderwijsblad van april. Wil je op de hoogte blijven van alles wat er in het onderwijs speelt? Word lid van de AOb en ontvang elke maand het Onderwijsblad.

BEKIJK ALLE VOORDELEN VAN HET LIDMAATSCHAP

leergierig

Het is een bende van zaken waarvan een onderwijsassistent op een basisschool in Noord-Holland alleen maar kan dromen. Ze is leergierig en ligt regelmatig in de clinch met haar directeur en bestuur over professionalisering. “Ik betaal op dit moment alle scholing en studieboeken zelf”, vertelt de onderwijsassistent die vanwege het conflict over dit onderwerp niet met haar naam wordt genoemd.

“Als ik aanklop bij mijn directeur, krijg ik steevast het antwoord dat ze zelfs moet kijken of er nog geld is.” Raar, vindt ze, wil het voelen als ze komt bedelen, ze er recht op heeft. “Een directeur moet niet zeggen kijken van ik geld hebmaar weet je al hoe je je geld wilt benutten?

“Sommige directeuren hebben nog geen rossen niet door dat het om individuele budgetten gaat”

Dirk-Jan Jonkers, vakbondsconsulent bij de AOb, veroorzaakt dit soort geluiden. “Sommige leiders hebben nog geen door dat het om individuele budgetten gaat. Ze gooien alle professionaliseringsgelden op één hoop en dan kan het gebeuren dat het geld op is als een medewerker een cursus wil doen. Daar krijgen we veel vragen over.”

Voorheen werden professionaliseringsgelden inderdaad per school bepaald en de directeur hoe dit werd besteed. Als een medewerker een dure opleiding of deed, was er voor anderen geen geld meer over. Met een beetje pech viste je jaar op jaar achter het net. Maar sinds de laatste cao kan dat niet meer en heeft iedereen recht op scholingsgeld.

Niet alleen enkele directeuren zijn slecht op de hoogte, ook veel medewerkers kennen hun rechten niet. Jonkers krijgt er regelmatig telefoontjes over en dan legt hij uit hoe het zit en waar ze recht op hebben. “Met die kennis sta je sterker in je onderhandelingen met de directeur.”

Overleg

Ben je als medewerker vrij om te bepalen hoe je je budget besteedt? Ja en nee. De directeur of schoolbestuurder kan je niet verplichten een cursus te volgen – tenminste, niet van je eigen budget. Teamscholingen en studiedagen zijn een ander verhaal, maar die worden uit een ander potje betaald. Volgens de cao moeten werknemer en werkgever individuele scholing in overleg afspreken.

“Een een kan dus niet. Een directeur kan natuurlijk wel tips geven of iets aanbevelen, maar de wensen van de werknemer staan ​​centraal”, vertelt Ter Harmsel. Daarbij werk je natuurlijk op een school met een bepaalde onderwijsvisie. “Als je een cursus wilt doen, die daar helemaal niet bij aansluit, moet je wel met goede zorgen komen.”

“Met een beetje pech viste je jaar op jaar achter het net”

Hanneke Claessens, leraar in groep 5/6 op Jenaplanschool De Sterredans in Nijmegen krijgt nooit te horen van haar directeur. “Ik word juist gestimuleerd.” De afgelopen twintig jaar gevolgd ze diverse cursussen, bezocht ze congressen, deed ze een tweejarige opleiding tot taalexpert en was ze lid van een leesclub voor jeugdliteratuur.

“Persoonlijke interesse en loopbaan, dat loopt voor mij heel erg in elkaar over. Kijk, een cursus tekenen van schilderen ga ik niet bij mijn directeur aanvragen. Het moet niet alleen mezelf verrijken, maar ook nuttig zijn voor mijn werk en school.”

Beeld: Nanne Meulendijks

De onderwijsassistent in Noord-Holland heeft minder positieve ervaringen. Haar schoolbestuur koopt per jaar cursussen in dienst medewerkers kiezen. “Veel collega’s hebben de indruk dat ze dit aanbod niet zelf iets kunnen kiezen. En het wordt ook niet gestimuleerd om dat te doen. Terwijl er zoveel interessant aanbod is.”

En zelfs binnen het eigen aanbod kunnen mensen niet altijd de cursus volgen die ze willen. Een collega mocht de cursus ‘Met Sprongen Vooruit’ voor rekenen-wiskunde niet doen, omdat er volgens het bestuur al genoeg expertise in huis was. “Mensen die kennis maar op collega’s overdragen.”

Verder moet ze tegenwoordig al in februari melden welke scholing ze het komende activiteiten wil doen. Niet handig, vindt de onderwijsassistent, want dan weet je nog niet in welke groep je komt te werken en tegen invloed je aanloopt. “Stel ik me dat je veel kinderen met specifieke leerproblemen krijgt, dan wil ik mij dat bijscholen. Maar dat kan dan dus niet. Ik heb daarover een vraag aan de medezeggenschapsraad gesteld, maar nooit gekregen.”

Medezeggenschap

Op de school van Ter Harmsel weten collega’s van elkaar wie welke cursus doet. Op teamvergaderingen is het een vast punt op de agenda: hoe gaat het en wat heb je geleerd?
Claessens zou dat ook wel willen. “Delen met collega’s, dat schiet er bij ons vaak bij vanwege tijdgebrek. In de wandelgangen praat je er wel over en geef je elkaar tips, maar het gebeurt niet structureel.”

Professionalisering is ook geen groot onderdeel in haar functioneringsgesprekken. “Dat is eigenlijk best raar. Ik vind dat leraren hun kennis up to date moeten houden en in zo’n gesprek zou je daar samen afspraken over kunnen maken.”

De anonieme onderwijsassistent in Noord-Holland heeft al jaren geen functioneringsgesprek meer gehad, mede door de vele wisselingen in de directie. “Ik vraag er wel eens om, maar dan krijg ik te horen: we doen eerst de leraren, die gaan voor. Dan wordt het lastig om mijn ambities te bespreken.”

“Het is precies hoeveel geld er nu precies aan individuele professionalisering wordt besteed”

Claessens vraagt ​​zich ook af wat er precies gebeurt met het budget dat niet besteed wordt. Bij haar op school vloeit geld dat over is terug naar de algemene reserves van het schoolbestuur. “Het is precies hoeveel geld er nu precies aan individuele professionalisering wordt besteed. Dat wordt per school en per stichting niet bijgehouden”, vertelt ze. “Dat ligt aan directie en bestuur, maar ook aan leraren zelf die zich niet bewust zijn van hun plichten en rechten. Dan denk ik: lees even je cao erop na.”

Ze zit ook in de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad en zich daar ooit wel een vraag is gesteld over wat er wordt gedaan met scholingsgeld dat op de plank blijft liggen. “Misschien best een goeie om dat punt weer eens in te brengen.”

Rechten en plichten

Volgens de jongste cao po hebben werknemers, onderwijsgevend én onderwijsondersteunend, recht op een professionaliseringsbudget van 500 euro per jaar (in 2020 en 2021 was dit door een extra bijdrage van OCW 600 euro) en twee uren per werkweek bij een fulltime aanstelling. Je mag het budget gedurende drie jaar opsparen, ook de uren mag je clusteren. De ontwerper bepaalt na overleg met de werkgever hij of zij het budget besteedt.
Directieleden hebben recht op een professionaliseringsbudget van 3.000 euro per jaar (3.100 euro in 2020 en 2021). Dit bedrag is hoger, omdat zij vanwege het Schoolleidersregister PO verplicht zijn zich regelmatig bij te scholen.

Dit artikel staat in het aprilnummer van het onderwijsblad, dat elf keer per jaar bij AOb-leden in de bus valt. Lees meer over alle voordelen van het AOb-lidmaatschap.

Lees ook: ‘Let goed op jouw uren voor duurzame inzetbaarheid’

Leave a Reply

Your email address will not be published.