Het vermogen van de vermogenstaks baart de Kamer grote zorgen

Een waslijst aan vragen, grote zorgen en ook ongemak. De Tweede Kamer zat woensdagmiddag met de handen in het haar over de compensatie van spaarders die de afgelopen jaren te veel belasting betaalden. Die hersteloperatie zonder van een mededeling van de Hoge Raad is duur, bleek en niet risico, bleek een voorstel van het kabinet van vorige week.

bood het kabinet de Tweede Kamer de keuze uit twee manieren om mensen te stemmen, die tussen de 7 en de 12 miljard euro gaan kosten. Beide niet ideaal, waarschuwde staatssecretaris Marnix van Rij (Fiscaliteit, CDA) vooraf. En risicovol. De Belastingdienst kan vastlopen als burgers massaal bezwaar maken tegen de compensatie. Ook kan in nieuwe rechtszaken dat de gekozen oplossing juridisch niet standhoudt.

Maar welke van de twee legt de minste druk op de Belastingdienst, die de compensatie moet uitbetalen? En bij welke volgen de minste vervolgrechtzaken? Veel Kamerleden zochten naar antwoorden op die vragen om een ​​keuze te maken. Die kregen een dag eerder maar beperkt bij een technische briefing door ambtenaren van de Belastingdienst en het ministerie van Financiën. Miljoenen mensen regelingen is hoe dan ook een enorme opgave voor de Belastingdienst. „Allemachtig”, concludeerde Henk Nijboer van de PvdA uit die briefing, „het betekent een enorme bende voor de uitvoering.”

En dan is er ook nog de vraag wat rechtvaardig is. In het debat spraken veel Kamerleden over kleine spaarders die recht hadden op compensatie. „Ik noem ze pure spaarders”, zei het onafhankelijke Kamerlid Pieter Omtzigt. Het gaat immers louter om mensen die de afgelopen jaren meer dan 50.000 euro aan spaargeld hadden.

Ongemak was er ook daarom. „Er is een groep mensen die nu echt moeite heeft de eindjes aan elkaar te knopen”, zei Pieter Grinwis van de ChristenUnie. Deze komt juist terecht bij mensen die zich geen zorgen over de hoge compensatie te maken, bedoeld hij op compensatie.

Net als Omtzigt Nijboer op de zware strijd van de Toeslagenaffaire en van Groningers met aardbevingsschade. De daar uitgekeerde bedragen als compensatie, zei Nijboer, staan ​​in schril contrast met de bedragen die hier binnen vier maanden op tafel liggen.

Uitspraak Hoge Raad

Maar er is een definitieve indeling van de Hoge Raad waar het niet omheen kan. In december plaatste de Raad een streep door de vermogensbelasting op te sparen en beleggen in box 3. Die vermogensbelasting is sinds 2017 onrechtmatig, beoordeelde de Raad, indien burgers over een rendement belasting betaalden dan hun hoger rendement.

Lees ook: Compensatie vermogenstaks stelt kabinet voor een miljardenklus

Sinds 2017 gaat de fiscus niet alleen uit van een fictief rendement maar ook van een fictieve vermogensopbouw tussen sparen en beleggen. Daarbij gold de aanname: hoe groter het vermogen, hoe meer werd belegd. Voor beleggingen ging de fiscus uit van een hogere fictief rendement. Vooral voor grote spaarders was die manier van belasting heffen. De rente die ze krijgen, is immers al jaren zeer laag.

Minder 60.000 mensen verzameld met succes bezwaar tegen de heffing. Maar nu is de vraag wie volgens kabinet en de Kamer recht heeft op compensatie. Alleen de mensen die bezwaar maken? Alle spaarders? Of alleen kleine spaarders? Maar wat zijn kleine spaarders? Of moeten ook beleggers en bezitters van vastgoed die over vermogen belasting betaalden in box 3 worden gecompenseerd als ze minder rendement hun behaald dan het fictieve rendement ?

Alleen spaarders of ook beleggers

Van Rij kwam op Goede Vrijdag met twee opties om mensen automatisch te stemmen. In de eerste optie (de ‘spaarvariant’) compenseert het kabinet alleen spaarders voor het teveel aan belasting dat ze betaalden. Dat kost 7 miljard euro, maar kan oplopen naar bijna 12 miljard euro in het slechtste geval dat alle bezwaren maken omdat hun beleggingen in de jaren minder rendeerden dan waarvoor ze zijn aangeslagen.

In de tweede optie (de ‘forfaitaire variant’) compenseert het kabinet niet alleen spaarders maar ook beleggers, als ze in een jaar belasting betaald over een te hoog fictief rendement. Dat zou kunnen zijn in slechte beursjaren. Deze variant kost 10,3 miljard euro maar ook dat bedrag kan oplopen naar 11,5 miljard als mensen bezwaar maken.

Die brede compensatieregeling ligt bij veel partijen moeilijk. Ook Van Rij zelf lijkt niet enthousiast, omdat vermogende beleggers dan per belastingjaar kunnen gaan winkelen. Over de slechte beursjaren kunnen ze geld terugvragen, over de goede beursjaren hoeven ze niet te betalen. „Mijn fractie heeft er echt moeite mee we mensen met grote vermogens gaan akkoord”, zei Romke de Jong van D66. Beleggers in huizen en aandelen moeten niet gecompenseerd worden, vond Omtzigt.

De grootste regeringspartij VVD wilde zich nog niet uitspreken, maar zei wel dat “het vreemd zou zijn om anderen dan spaarders mee te nemen in de brede compensatie”. Volgens Kamerlid Folkert Idsinga is het heel waarschijnlijk dat mensen die hebben op de beurs belegd over het algemeen een goed rendement hebben gemaakt.

Ook over waar het geld voor de compensatie vandaan moet komen, wilde de VVD niks zeggen. Voor veel partijen is juist die ‘dekking’ om te besloten variant ze steunen. PvdA en GroenLinks willen dat het geld bij vermogens wordt opgehaald. Coalitiepartijen D66, CDA en ChristenUnie staan ​​daar positief tegenover: in elk geval mag de laatste niet bij werkenden terechtkomen.

Van Rij beschermde zich op de vlakte over de dekking, maar zei in het debat dat de Hoge Raad zich binnen zes maanden uitspreekt over een zaak van een spaarder die relevant kan zijn voor de vraag mensen recht hebben op compensatie voor de jaren 2017 tot 2020. Hij wilde daar deels op wachten. De bezwaarmakers moeten al eerder gecompenseerd worden. In mei spreekt de kamer er verder over met Van Rij

Leave a Reply

Your email address will not be published.