Leestips: 7 boeken over klimaat rechtvaardigheid

In het laatste IPCC-klimaatrapport voor het eerst dat klimaatverandering samenhangt met kolonialisme. Niet alleen gedragen kolonialisme bij aan klimaatverandering, de effecten ervan zijn ook eens verdeeld verdeeld. De zware lasten dragen de lichtste lasten en de grootste vervuilers lijden het minste onder de ontwrichting die ze veroorzaken.

De term klimaat rechtvaardigheid de racistische en dimensie aan de klimaatcrisis. Denk je nu: is het klimaat ook al racistisch?! Dan zijn deze boeken aanraders.

Het Ministerie voor de Toekomst (2020) – Kim Stanley Robinson


534×840


Beelddeur:
Baan

Frank May is de enige overlevende van een ramp in India waar duizenden mensen sterven door oververhitting. De catastrofe inspireert de nieuwe Indiase overheid tot ‘geo-engineering’: het op grote schaal aanpassen van een ecosysteem. Maar enkele inwoners kiezen juist voor ‘eco-terrorisme’ om het destructieve gedrag van rijke mensen te veranderen. Talloze oplossingen, zowel technische als morele, komen voorbij: van het wegpompen van water onder smeltende gletsjers tot een minimum inkomen. ongelijkheid tegen gaan en klimaatontwrichtinggaan onderdompeling hand in hand.

Het Ministerie voor de Toekomst is cli-fi oftewel ‘climate fiction’ van de bekende Amerikaanse sciencefictionschrijver Kim Stanley Robinson. Hij gebruikt allerlei vormen, zoals betalingen, overpeinzingen over de economie en wetenschappelijke analyses in een erg geval en af ​​en toe grappig boek.

Klimaatverandering is racistisch (2021) – Jeremy Williams

Ras, voorrecht en de strijd om klimaatrechtvaardigheid


544×840


Beelddeur:
Icoonboeken

Dit is een belangrijk boek, want als je dit hebt gelezen, is het onmogelijk klimaatverandering of structureel racisme nog te getekend. De Britse schrijver en milieuactivist Jeremy Williams is ervan overtuigd dat hij als witte man geen ervaringsdeskundige is als het om (klimaat)racisme gaat. Maar hij vindt dat hij zijn privileges moet beginnen om anderen op recht te wijzen. Williams maakt in Klimaatverandering is racistisch een vergelijking met het krampachtige gesprek over racisme: de angst van witte mensen om niet helemaal correct over te komen, zou geen reden kunnen zijn om te zwijgen. Oftewel: als witte mensen het probleem hebben, moeten zij het voortouw nemen in de oplossing.

verhaal van de dag boekenlijst

‘Zeven vinkjes’? Deze vrouwen van kleur schreven daar (allang) over

Zeven leestips van Munganyende Hélène Christelle.

Williams – die ook een prijswinnend blog over het klimaat schrijft – is een begenadigd schrijver. Bovendien legt hij interessante verbanden, zoals: witte artsen nemen de pijn van vrouwen van kleur van oudsher minder serieus en diezelfde blik zie je ook bij klimaatbeleid. Het idee bestaat namelijk dat mensen van kleur minder onder klimaatverandering veroorzaken, omdat zij ‘wel wat gewend zijn’. Hun leed is meer minder nieuwswaardig: een overstroming in Australië of Noord-Amerika wel.

Nu het nog kan (2020) – Extinction Rebellion Nederland


544×840 (1)


Beelddeur:
De Bezige Bij

Nu het nog kan bevat korte en leesbare essays over de klimaatcrisis door schrijvers van eigen bodem. Het boek is een beweging door de Nederlandse tak van de burgerbeweging Extinction Rebellion (XR).
XR heeft eerlijk zijn over de ernst van de klimaatcrisis, drie besluiten nemen en burgers bij het proces.

Binnen de beweging is ontwikkeling gaande over ‘eis nul’, een vierde eis die op de eerste plaats moet staan: klimaat rechtvaardigheid. Maar daarover staat weinig in dit boek, waarmee helaas een goede afspiegeling is van het Nederlandse debat over klimaatverandering. Een essays wel buiten de witte aantal, orde. Mitchell Esajas noemt bijvoorbeeld Shell ter verantwoording en winst op de koloniale logica van ‘en journalist Babah Tarawally’ schrijft over klimaatvluchtelingen. Daarnaast staan ​​er ook praktische tips over het hoe en waarom van klimaatactivisme. Dit is het boekje vooral zinvol voor wie van plan actief te zijn in de Nederlandse klimaatbeweging.

Een grotere foto (2021) – Vanessa Nakate

Mijn strijd om een ​​nieuwe Afrikaanse stem te brengen in de klimaatcrisis


780×1200


Beelddeur:
Pan Macmillan

Een boek met een wel heel toepasselijke titel. De Oegandese Vanessa Nakate was namelijk in 2020 een van de weinige Afrikaanse klimaatactivisten op de conferentie in Davos van het World Economic Forum. Het internationale persbureau Associated Press (AP) was aanwezig op de zichtbare zij sprak. Toch een verhaalAP haar bijdrage niet en plaatste het zelfs een foto bij het nieuwsbericht waar het Nakate afknipte. Op de foto ontstaan ​​vier witte, jonge, vrouwelijke klimaatactivisten. Nakate zo’n op Twitter: ‘Jullie hebben niet alleen een foto uitgewist. Jullie hebben een continent uitgewist.’

Aankaarten dat je verkeerd wordt bedoeld, kan door anderen worden gezien als ondankbaar, onbeleefd overgevoelig. Nakate weet dat: Een groter plaatje gaat over haar ervaring met racisme en seksisme, en hoe die mechanismen de effecten van klimaatverandering verergeren. Zo schrijft ze over de impact van klimaatverandering op Uganda en op het Afrikaanse continent. Bijvoorbeeld hoe armoede en voedselonzekerheid leiden tot meer kindhuwelijken. In haar boekisme Nakate dat niet makkelijk is, maar wel loont. Daarom biedt ze niet alleen een onderbelicht Ugandees perspectief op klimaatactivisme, maar inspireert ze de lezer ook.

De vloek van de nootmuskaat (2021) – Amitav Ghosh

Gelijkenissen voor een planeet in crisis


71058flNkGS


Beelddeur:
John Murray

De vloek van de nootmuskaat van de Indiase schrijver Amitav Ghosh begint met een stukje onderbelichte Nederlandse geschiedenis: soldaten van gouverneur-generaal Jan Pieterszoon Coen die in 1621 huishouden op een van de Banda-eilanden in het huidig ​​Indonesië. De Nederlanders willen er nootmuskaat (‘nootmuskaat’ in het Engels) vandaan exporteren. Aan de hand van de nootmuskaatboom uitgebreide Ghosh een geschiedenis van klimaatontwrichting. Hoe veranderde de boom van iets dat bezongen werd naar iets wat puur bestond voor de winst? En wat en wie werden er allemaal geofferd voor die winst?

Ghosh’ boek is niet alleen prachtig geschreven, het geeft ook inzicht in ‘extractivisme’: het onttrekken van iets aan iets anders, winstgevende grondstoffen aan Banda. Door hun extractivistische blik zien westerlingen andere mensen en de natuur als middelen om winst te boeken. Dat is destructief voor iedereen, zegt Ghosh. Het boek geeft een ontluisterend beeld van Nederlands kolonialisme en ontrafelt moderne mythen, zoals dat de massaal stierven door ziekten in plaats van geweld. De Europeanen zetten ziekten in onzichtbare kogels, waarmee een link legt met de actualiteit: toen bleek dat corona een groter effect had op die niet wit zijn, deed de Amerikaanse politiek en financiële elite ineens een stuk minder, schrijft hij.

Is racisme een bedreiging voor het milieu? (2017) – Ghassan Hage


761×1200


Beelddeur:
Beleidspers

Antiracisme en natuurbescherming moeten hand in hand gaan, vindt de Libanees-Australische Ghassan Hage. Beide hebben immers als doel het in ere herstellen van wat tot ‘ander’ gemaakt is, zegt Hage, hoogleraar antropologie en sociale theorie.

Dit is een van de weinige boeken waarin islamofobie in relatie tot de klimaatcrisis wordt beschreven. Hage vertelt hoe na 9/11 moslims die soms als wolven werden beschreven in de westerse media. Vervolgens onderzoekt hij welke gevolgen het ‘tot dier maken’ van een ander heeft. Want dieren kun je temmen of overheersen, je kunt ze gebruiken als voedsel, of doorverkopen. En sommige dieren zijn gevaarlijk, die moet je uitroeien. Speciësisme gaat ervan uit dat de mens superieur is aan andere levensvormen. En dat is het recept voor het vernietigen van de leefomgeving en het uitbuiten van andere mensen die je als dier ziet.

dichter2

Mensdier: ken je plek

Drie mensdieren over de consequenties van speciësisme.

Eco-sabotage (verschijnt 24 april 2022) – Andreas Malm

Hoe blaas ik een pijplijn op


Hoe-om-een-pijpleiding op te blazen


Beelddeur:
Zeester boeken

Is voor de klimaatbeweging het moment aangebroken om over te gaan op sabotage? Ja, zegt de Zweedse ecoloog Andreas Malm in Eco-sabotage. Als je fossiele uitstoot ziet als een strafbare daad, is sabotage, schrijft hij. Hij pleit niet voor het XR van het dagelijks leven, zoals, maar voor de fossiele industrie ontregelen en saboteren. Bijvoorbeeld door te voorkomen dat nieuwe fossiele installaties kunnen bouwen of door de banden van SUV’s leeg te laten lopen.

Eco-sabotage is een overzicht en inspirerend boek, vol cijfers, dat maken en nuttig metaforen na te over rechtvaardigheid en de aanbiedingen je bereid bent. De Nederlandse vertalingen verschijnen er een voorwoord bij te schrijven.

klimaatfilms

5 films waarin de klimaatramp al in volle gang is

Vanuit het perspectief van zij de gevolgen van al gevoel.

CMS formaat water 2

In deze Nederlandse gemeente heeft de helft van de inwoners vaak geen water

Water is zeven keer zo duur als in de rest van Nederland.

Leave a Reply

Your email address will not be published.