‘Mijn mama is echt geen voorstander van tattoos’

Net nu we dachten dat ‘De Mol’ met een gezapig gangetje tot het einde van een uiterst bewogen jubileumseizoen zou bollen, we beginnen met een plotseling vertrek om de ofen geslagen. In een aflevering waar een bom van acht ontplofte en een banaan van vijf werd vereeuwigd, Anke ons met een hangend pootje, het ander stevig ingegipst.

Mathijs Minten

ANKE «Ik had zo graag nog verder willen spelen. In het ziekenhuis hoopte ik er met een gips en wat pijnstillers vanaf te komen, maar de pijn maakte het duidelijk dat absoluut geen optie was.»

HUMO Het zag er ook een nare sprong uit.

ANKE «Ik voornamelijk een hele intense pijn in mijn elleboog en kon mijn arm niet meer bewegen. Ik riep naar Gilles en Sven die boven stonden dat er iets grondig mis was met mijn arm, kort daarna ben ik flauwgevallen. Mijn pijngrens is best wel hoog, maar dit had ik nog nooit meegemaakt.

»Mijn arm is zelfs nog niet volledig genezen. Ik maak veel investerings weefsel aan en afwikkeling mijn herstel extra en moeilijk. Mijn man had er bij mijn thuiskomst precies een derde kind bij. Hij moest me helpen wassen, mijn haren in een staart doen en mijn veters knopen. Ik ben van nature erg ongeduldig en het is dus heel moeilijk voor mij dat het niet zo vlot gaat als ik zou willen.»

HUMO Opnieuw een vertrek zonder eliminatie, dat moet tegensteken.

ANKE «Absoluut. Zeker omdat ik voor de eerste keer ook echt met een gerust gevoel naar de nakende eliminatie toeleefde. Ik was honderd procent zeker van mijn mol, en dat ben ik nog steeds (lacht)

HUMO heb je, achteraf, spijt van je deelname?

ANKE «Uiteraard vraag ik me soms af – met deze afronding in gedachten – of ik dit opnieuw zou doen. Maar je zo’n vragen stellen heeft natuurlijk geen zin. Ik ben iemand die graag ‘ja’ zegt op dingen en dus had ik me voorgenomen om alles wat op mijn pad zou komen te beleven. De laatste jaren ben ik vooral mama, vrouw, collega, dochter, zus van buurvrouw geweest. Ik vond het om mijn gsm af te geven en drie weken lang enkel mezelf te zijn. Dat helemaal. het heel erg lang geleden was Natuurlijk miste ik mijn kinderen en man, maar het is zo een achtbaan dat je niet zoveel tijd hebt om daar bij stil te staan.

»Het was een waanzinnig avontuur en ik kan iedereen het alleen maar aanraden en toewensen. Maar cliffdiven, daar ga ik me niet direct meer aan wagen.»

null Beeld Afspelen4

Beeld Afspelen4

HUMO Naast een gebroken arm, kwam je ook thuis met een tattoo, van een banaan dan nog.

ANKE (lacht) «Mijn kindjes waren super enthousiast: ‘aaaaaaaaawww een banaan, en die is super blij!’. Mijn man vroeg zich eerder af wat ze daar allemaal met mij hadden uitgestoken. Je moet weten dat ik ook al een blauw oog, vol blauwe plekken en nog wat pijntjes hier en daar had bij mijn thuiskomst (lacht).

»Hij heeft zelf geen tattoos, maar vindt vooral dat ik zelf moet doen wat ik wil. Zélfs als het dan een banaan is. Verder heb ik hem nog voor iedereen geheim kunnen houden, tot nu dus. Mijn mama is echt geen voorstander van tattoos, dus bij deze: ‘sorry mama!’ (lacht)

HUMO Daar wel al spijt van?

ANKE «Nee hoor. Het is een ludieke herinnering aan een niet te evenaren avontuur. Ik vond het ook top dat we dat állemaal hebben gedaan. De andere zes kandidaten weten wat hen te wachten staat tegen de finale. Stel me niet teleur, jongens. Ik wil elf banaantjes zien!»

null Beeld sbs

Beeld sbs

HUMO Wat een bewogen seizoen. Hoe jij je bij Philippes exit?

ANKE «Ik had het wel even moeilijk in het begin. Door de ‘groep tegen de mol’-instelling ik me in de eerste primaire belangen: ‘Zorgde ervoor dat Philippe het zo moeilijk had gekregen?’ Maar toen kregen we hem te zien en op dat moment deed het spel er bij niemand toe. Niet bij de kandidaten, niet bij de crew. Philippe was een vriend geworden, we wilden allemaal weten hoe het met hem ging.

»Die menselijkheid is absoluut niet gespeeld van in scène gezet, door niemand! Het is geen publiciteitsstunt van jubileum-idee. Ik werd er zelfs lastig van als ik er complottheorie over las.»

HUMO Was je teleurgesteld dat je na zijn vertrek niet werd gekozen als zijn vervanger?

ANKE «Eigenlijk niet. Ik twijfel ook op het moment dat Gilles vroeg of ik zou zijn voor de tweede helft van het seizoen. Ik denk ook dat ik een betere kandidaat was dan mol. Echt respect voor Philippe en de tweede mol, dat is geen evidente opdracht. En gelukkig maar dat ik de tweede mol niet was, van het seizoen lag pas echt op zijn gat (lacht)

GILLES DE COSTER (Valt bij) «Precies! Na een seizoen als dit: als Anke de mol was geweest, dan hadden we de camera’s uitgezet en naar huis vertrokken.»

HUMO Oeff!

null Beeld sbs

Beeld sbs

Leave a Reply

Your email address will not be published.