Onrust bij filmfestival Rotterdam door bezuiniging en vertrek van personeel

De afgelopen twee jaar hebben veertig mensen de organisatie van het International Film Festival Rotterdam (IFFR) verlaten. Dat blijkt uit een lijst die rondgaat onder (oud-)medewerkers van het festival. Minder de helft uit eigen beweging, de andere helft onvrijwillig of afwijkend, de medewerkers. In april kreeg een lichting te horen van zij verder konden bij IFFR of door konden onder een andere functieomschrijving.

Het festival moet worden bezuinigen: het heeft de komende 2 miljoen minder op een begroting die vooraf ongeveer 9 miljoen euro bedroeg. De reorganisatie die betrekking heeft op het volgende, wordt begin april aangekondigd. Voor Pasen was een bijeenkomst waarbij medewerkers één voor één werden uitgenodigd voor een gesprek van vijf minuten, waarin ze te horen kregen van ze al dan niet konden aan blijven. Die dag is meer het vertrouwen opgezegd in alle senior programmeurs, zeggen onder bronnen.

Stijl van leidinggeven

Uitmedewerker gesprekken met zeven (ex-)s van IFFR die NRC op basis van anonimiteit sprak, blijkt dat mensen al langer vertrekken bij de organisatie vanwege de stijl van leidinggeven van de directie. (Voormalig) personeel maakt zich zorgen om de toekomst van het festival. Met het vertrek van zoveel mensen verdwijnt er naast veel „expertise” en „passie” ook een groot deel van „het dna” van het festival, klinkt het.

De organisatie reduceert de personeelskosten met 15 procent, schrijft een woord in reactie op vragen van NRC. Het festival schreef half april in een persbericht dat de organisatie anders wordt ingericht, met een nieuwe visie en structuur. De nieuwe ‘line-up’ zal worden gespeeld op het filmfestival in Cannes, dat 17 mei begint.

De gevolgen van de pandemie spelen financiële een rol, volgens een IFFR-woordvoerder. De organisatie ziet een filmwereld na de pandmie; publieksbezoek blijft achter in theaters en bioscopen. Volgens oud-medewerkers is IFFR gecompenseerd voor inkomstenverlies als gevolg van de pandemie.


Lees ook dit verhaal: Wel films, geen feestje: het verdriet van het Rotterdams filmfestival

Verandering is nodig, aldus IFFR. „Om de komende jaren te blijven lopen in een snel veranderende culturele omgeving, is een organisatie nodig die toegankelijk, duurzaam, divers, dynamisch en creatief is om impact te creëren bij het publiek”, schrijft de woorden. Het nieuwe team en de andere organisatiestructuur moeten meer publiek trekken, meer „impact” hebben en meer diverse inkomsten genereren. „Dit is van vitaal belang om de toekomst van IFFR te verzekeren”, schrijft zakelijk directeur Marjan van der Haar in het persbericht.

Hoeveel mensen moeten het contract niet worden verlengd en hoeveel freelancers krijgen dat er niet langer met hen zou worden, wil de organisatie niet zeggen.

De (ex-)medewerkers met wie NRC sprak – hun namen zijn bij de redactie bekend – zien dat onder meer naast de programmaurs verdwijnt, onder meer medewerkers van IT, productie, marketing & communicatie. In aanloop naar de volgende editie in 2023 is minimaal de helft van de kerngroep van IFFR – ongeveer 70 medewerkers – niet meer verbonden aan het festival, blijkt uit de eerder ontvangen inventarisatie.

Veel van de mensen die het festival opbouwden, zijn weg, inclusief hun netwerk

Veel van de mensen die de afgelopen decennia het filmfestival opbouwden, zijn daarmee weg, zien ze. Inclusief de netwerken die ze opbouwden met regisseurs, film- en kunstinstellingen en andere sleutelfiguren in de sector. Er zijn zorgen voor het festival de concurrentiepositie ten opzichte van andere internationale filmfestivals kan behouden.

Het festival gaat in de toekomst nog met freelance programmeurs werken, zeggen (ex-)medewerkers. Die freelancers komen niet uit Nederland en komen de aard van hun contract ook vaak ouderlingen van voor andere internationale festivals werken, zeggen de andere. Dit in een aantal programmeurs die tot nu toe wel alleen voor IFFR werkte.

IFFR heeft onder meer de samenwerking opgezegd met freelance programmeur Shelly Kraicer, die vijftien jaar voor het festival werkte. De programmeur is gespecialiseerd in films uit China, Hongkong en Taiwan. Hij maakt zich zorgen voor de positie van filmmakers en zijn collega’s om te hebben gevochten voor een plekje, schrijft hij op Twitter.

Ook freelance programma Julian Ross, zeven jaar langer werken voor het festival, heeft te krijgen gekregen dat hij niet voor Rotterdam mag werken, laat hij via Twitter weten. Hij schrijft gekwetst te zijn en zich zorgen te maken over de ontwikkelingen bij het festival en hoe het festival omgaat met zijn medewerkers. „We moeten praten over het kwetsbare van festivalwerk. Wij zijn beter.”

minder autonomie

Er is voor zover bekend geen onenigheid over de koers van het festival. (Oud-)medewerkers kunnen of willen niet op de plaat praten, onder meer omdat ze nog in ontslagonderhandelingen zitten, gemaakt overeenkomsten van omdat ze beginnen voor nieuw werk van ouderlingen nieuwe hebben gevonden.

Sinds de komst van de nieuwe artistieke directeur Vanja Kaludjercic begin 2020, zou zij samen met de zakelijk directeur Van der Haar en strategisch operationeel manager Melissa van der Schoor meer beslissingen naar zich te trekken en werden’s buitenspel gezet, ervoeren de medewerkers. Het managementteam, medewerkers en freelancers zorgen voor meer inboeten aan autonomie.

Medewerkers zeggen alle films die geselecteerd moeten worden, zelf wilde zien – voorheen kregen programmeurs meer vrijheid. Ook andere hebben niet langer de mogelijkheid om binnen hun portefeuille te beslissen te nemen.

De grote ontevredenheid op de werkvloer lastig te kanaliseren. Een aantal medewerkers heeft aan de bel getrokken bij de raad van toezicht.

Leave a Reply

Your email address will not be published.