Op zoek naar het ene verhaal over alles: dit boek 300.000 jaar geschiedenis

De geschiedschrijving van de longue durée die in Frankrijk in het midden van de vorige eeuw school maakte, met Fernand Braudel als initiator en de studie van Emmanuel Le Roy Ladurie Montaillou als voortbrengsel, was een tegenhanger van de anekdotische geschiedschrijving die zich gericht op korte termijnverschijnselen, tijdperken van personen.

Je zou dit begrip vooraf als achterhaald kunnen beginnen in het licht van de werken van nog begin die de laatste jaren verschijnen. Het zijn boeken met ingrijpende uitspraken en titels als Een korte geschiedenis van bijna alles (Bill Bryson), Het begin van alles (David Graeber en David Wengrow), Sapiens (Yuval Noah Harari en het drie decennia oudere en veel bekritiseerde Het einde van de geschiedenis en de laatste mens (Francis Fukuyama). Zou het kunnen zijn dat verschijnselen als een pandemie en een alarmerende opwarming van de mensheid voor het eerst echt confronteren met de mogelijkheid dat hun bestaan ​​op aarde is, en dat de bedoeling is om te beschrijven én lezen van de hele ontstaansgeschiedenis van de menselijke dominantie zo is opdracht?

De Israëlisch–Amerikaanse econoomed is in het vergelijken met de ontwerp van nog bescheiden in zijn titel – De reis van de mensheid – maar qua ambitie doet hij voor hen niet onder. Hoezo een paar eeuwen? 300.000 jaar, dat is voorbij longue durée! Galors werk is gebaseerd op en in zekere mate de synthese van eerder en korter onderzoek en publicaties, zoals over de effecten van extreme ongelijkheid op een economie. Zijn boek bestaat uit twee delen. In het eerste, ‘De Odyssee van de mens’, verkent hij de evolutie van homo sapiens en diens trek vanuit Oost-Afrika en maakt korte metten met de (toch echt niet algemeen aanvaarde) theorie dat de technische ontwikkelingen in de eeuwen durende geleidelijke van aard waren. Integendeel, gedurende het bestaan ​​van homo sapiens goud een vele eeuwen durende periode van stasis wat betreft de levensomstandigheden. ‘Gedurende de langste periode van het menselijk bestaan’, zo citeert hij Thomas Hobbes, ‘was het leven onaangenaam, wreed en kort’. Een kwart van de kinderen behaalde het einde van het eerste levensjaar niet. De levensverwachting kwam gewoonlijk boven de veertig uit. Het leven speelt grotendeels af in duisternis en koude.

Armoede

Ook haalt hij de Britse economie Thomas Malthus aan, die in 1789 zijn theorie poneerde over het mechanisme dat er al sinds heugenis voor zorgde dat de levensstandaard gelijk bleef en samen echt in armoede zitten mensen. Telkens als er door verbeterde een voedseloverschot ontstaan, werd grotendeels teniet gedaan door een erop volgende stijging van het geboortecijfer en daling van het sterftecijfer. Maar interessant genoeg viel juist, enkele jaren na van zijn, het mechanisme dat hij wordt geschreven doorbroken – in een periode van twee eeuwen, een oogwenktocht in de bijna 300.000 jaar sinds homo sapiens aan zijn trek begon. De levensverwachting is in die twee eeuwen meer dan verdubbeld, en het inkomen per hoofd is wereldwijd verveertienvoudigd – en in de meest ontwikkelde regioen zelfs nog veel meer. Het was niet de revolutie die deze ontstaan ​​is ontstaan, zoals ook de grotere bereidheid te ontwikkelen in menselijk kapitaal en culturele verschillen. Deze dramatische stijging van de welvaart vooral en plaats in delen van de wereld en dan met naam in West veroorzaakt er immense stijging tussen de maar ook binnen samenlevingen vond plaats.

Een diversiteit van diversiteit kan ook tot minder rijkdom leiden

In het tweede deel van zijn onderzoek kan er ontstaan. Hoe diverser en inclusiever een samenleving, hoe groter de kans op groei. […] een levendig voorbeeld is van de mogelijke diversiteit een prikkeling, technologische vooruitgang en vooruitgang manier om te voorspellen dat wanneer een land als Bolivia, een van ‘s werelds minst diverse landen, culturele diversiteit zou mogelijk maken per hoofd van de bevolking zou kunnen vervijfvoudigen.

Institutionele obstakels

Wat ook meespeelt zijn de mogelijke obstakels, die bijvoorbeeld het enorme verschil kunnen verklaren in levensstandaard in wat in één land is standaard (bijvoorbeeld Noord- en Zuid-Korea). Ook binnen het continent kunnen zich verschillen in ontwikkeling voor tussen het noorden en het zuiden, verschillen die door historici in het voetspoor van Max Weber en RH Tawney zijn gedeeltelijk begonnen door de langdurige religieuze affiliaties (protestants-puriteins met zijn streng werk -ethiek en uitgestelde bevrediging in het door Britten gekoloniseerde noorden versus katholiek in het door Spanjaarden gekoloniseerde zuiden). Galor besteedt daar weinig aandacht aan.

Lees ook de recensie van Homo Deus Yuval Noah Harari: Fascinerend boek over hoe wij allemaal in illusies leven

Tegen het verhaal van voorstellen heeft hij dat toekomstige vooruitgang minder kansen gekregen naarmate de zich verder vanuit Afrika had verspreid. Hij draagt ​​een uitgebreide bewijsvoering aan dat deze ‘trek vananatomische moderne mensen vanuit de wieg van de mensheid in het Afrikaans en onuitwisbare gevolgen heeft gehad voor de wijziging in diversiteit binnen bevolkingen, op cultureel, linguïstisch, gedragskundig en fysiek gebied.’ Dat hij tegelijk toegeeft dat een toename van de maatschappelijke diversiteit ook tot een vermindering van de welvaart kan leiden, omdat natuurlijk de erdoor wordt versterkt maar de sociale cohesie minder wordt maakt zijn uitspraken er niet overzichtelijker op. Maar goed, we hebben het ook over een geschiedenis die 300.000 jaren in 261 pagina’s tracht samen te vatten.

Het is een inspirerend en hier en daar boek als dit in een recensie geheel recht te doen. Galor schrijft helder, maar (in het bijzonder tot bijvoorbeeld Harari) niet altijd even beeldend. Hoe boeiend ook, De reis van de mensheid zal denkelijk bij een lekenpubliek dan ook niet de populariteit van de boeken van zijn landgenoot bereiken.

Leave a Reply

Your email address will not be published.