‘Opvang van vluchtelingen onder dwang wordt niet geaccepteerd’

Minder inspraak- en bezwaarprocedures. Opschorting van adviesaanvragen bij de Raad van State. En meer personeel om de vluchtelingen op te vangen. Dat hebben gemeenten nodig van het Rijk als er nog meer Oekraïense vluchtelingen en asielzoekers moeten worden opgevangen. Dus geen noodwetgeving, maar crisiswetgeving die versneld bouwen mogelijk maakt en de inspraak zelfs buiten spel zet.

Een overleggroep van zes grote gemeenten binnen de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) kwam tot deze voorstellen. In deze kopgroep zitten bestuurders uit Breda, Groningen, Nijmegen, Utrecht, Amsterdam en Den Haag.

Ze missen de nauwe samenwerking vanuit de ministeries . „Terwijl het water hier aan de lippen staat. En de dienstverlening loopt.”

Boaz Adank: „Rijks- of provincieambtenaren? Laat ze maar komen!”

Foto privécollectie

Waar zit de grootste nood?

„Extra handjes op de werkvloer. Onze gemeenteambtenaren staan ​​bij opvanglocaties en intakepunten. En dat gaat ten koste van onze reguliere dienstverlening. Als dit niet langer duurt, gaat het mis. Alle gemeenten hebben daar laatste van.”

Moeten ministers hun beleidsambtenaren dan maar het land insturen?

„Dan zien ze hoe het er in de praktijk aan toegaat. Oekraïense vrouwen komen hier binnen met twee kinderen en een parkietje in een kooi. Zij moeten zo snel mogelijk ingeschreven worden in de basisregistratie personen. De ambtenaren die dat doen, regelen normaal gesproken uitkeringen van rollators. Nu voeren zij de intakegesprekken en horen ze de oorlogsverhalen. Dat is best heftig, maar iedereen die een gesprek kan voeren, kan dat doen. een zwembad van rijks- of provincieambtenaren? Laat ze maar komen!”

Lees ook: Het geduld in Ter Apel begint op te raken

Hoeveel rijksambtenaren hebben jullie nodig?

„Dat zijn er gemakkelijk duizenden. Ik snap wel dat zo’n landelijke pool lastig te regelen is, want op de ministeries hebben ze ook geen kelders vol overtollige ambtenaren zitten. Op de ministeries zijn er ook personeelstekorten, maar daar kan wel gezegd worden: ‘jij wordt een paar dagen per week vrijgesteld’.” We hebben nu vrijwilligers, maar dat is niet genoeg. We hebben ook ambtenaren nodig. Vanuit de VNG en het Veiligheidsberaad is de capaciteitsclaim nu bij het kabinet opgesteld. Dat kan deels worden opgelost met extra geld, zodat we mensen kunnen inhuren.”

Die rijksambtenaren zijn toch om noodwetgeving te maken die berekeningen nodig om opvangcentra te openen?

„Daar zit niemand op te wachten. We kunnen sneller flexwoningen en opvanglocaties bouwen. Zeker met de extra vraag door de Oekraïners. Minder procedures bij de Raad van State kan helpen. het geen jaren voor er bouwlocaties zijn.”

Ingrijpend, de Raad van State buitenspel zetten.

„Zeker, maar elke keuze is ingrijpend. Een hotel vorderen is dat ook. De Crisis- en herstelwet uit 2010 (die de bouwsector een impuls geven na de kredietcrisis, red.) is een mooi voorbeeld. Zoiets willen wij nu ook, maar dan met nog minder bureaucratie dan die herstelwet bevat. Voor de korte termijn.”

Dus die roep in de Tweede Kamer om noodwetgeving is onzin?

„Er zijn nu bijna vijftig duizend opvangplaatsen gerealiseerd. Dat hebben gemeenten voor elkaar gekregen zonder dwang of van wie dan ook. In enkele gemeenten te weinig. Daar moet je sturen tegen kunnen optreden. Maar het liefst zonder dwang. En er is ook algemene woningnood. Het is zoeken naar de balans tussen bouwen voor eigen inwoners, voor statushouders en voor vluchtelingen. Maar we lopen nu op alle vlakken achter.”

Uit de situatie in Ter Apel blijkt toch dat de pijn tussen verschillen verdeeld is?

„Een aantal gemeenten wil best helpen met nieuwe opvangcentra. Daar willen Amsterdam, Utrecht en Eindhoven best over praten. Maar onder voorwaarden, niemand wil een tweede Ter Apel binnenhalen. Den Haag kan niet zomaar zeggen: ‘ga jij eens vijfhonderd asielzoekers opvangen en we zien verder wel’. Dat is dwang onder die noodwetgeving, dat wordt niet geaccepteerd in de samenleving.”

Lees ook: Nieuw-Lekkerland doet wat Jezus zou doen. Vanaf de kans werd gevraagd wie kon helpen

Het kabinet voorbereidt een nationale aanpak voor. Met een nieuw ambtelijk topapparaat. Is dat de oplossing?

„De bedoelingen in Den Haag zijn goed. Maar we blijven een polderland, dus Den Haag komt dan met regelingen die nog ‘nader’ uitgewerkt moeten worden. Terwijl wij hier met de voeten in de klei staan. Soms heb je pragmatisme nodig, met de instelling ‘we gaan het gewoon organiseren met elkaar’. Zonder alles meteen dicht te smeren met beleid.”

Leave a Reply

Your email address will not be published.