‘Pitbull van het CDA’ die zich ‘vastbijt in dossiers’. Omtzigt bij College Tour was een oefening in kauwmetaforen

Veel bijt- en kauwmetaforen in de aflevering van Collegerondleiding ontmoette Pieter Omtzigt in het zonnetje. In het openluchttheater van de Universiteit Twente werd hij ontworpen als de pitbull van het CDA, de dossiervreter die zich vastbeet in onterecht nietuitgekeerde kinderopvangtoeslagen. Het in het „toeslagenschandaal”, zoals hij het wenst te noemen. “Wil het is geen affaire”.

Het kabinet-Rutte III struikelde erover, maar ook Pieter Omtzigt kwam niet ongeschonden uit de wedstrijd. Hij zat met een burn-out, de tweede functie werd er ongevraagd een ouderlingen bedacht, voor hem bedacht in zijn partij uit de kamer en die knapten daardoor bepaald niet op.

De functie die hem in dat „rare jaar” van ziekte het beste paste, was die van scheidsrechter bij de Enschedese voetbalclub RKSV Emos, waar ook zijn kinderen gespeeld. Tweeleden van de club betwijfelen in een eerder opgenomen filmpje giechelend de jeugdheid van zijn passes, maar dat zegt natuurlijk niks over zijn rechtlijnigheid.

Scheidsrechter, vlaggen, fluiten, het spel stilleggen, strafschoppen uitdelen. Ook weer perfect metaforen voor zijn politieke werk. Hij begint zelf over 2019, toen de „coalitie-top” aan de „CDA-top” voorstelde om hem staatssecretaris van Financiën te maken, als vervanger van Menno Snels, de eerste regeringsfunctionaris die het veld moest ruimen toen de Toeslagen-bal ging rollen . „Pieter heeft kritiek, dus moet Pieter het maar doen”, zei Omtzigt. „Heb je meteen nee gezegd?”, vroeg Twan Huys. „Ja.” Hij streeft ernaar als grensrechter aan de zijlijn.

In blessuretijd worden soms besluiten genomen besluiten. Denk zelfs aan een scheidsrechter Serdar Gozübüyük die zondag in de allerlaatste minuut van de verlenging een strafschop toekende, resulterend Feyenoord-PSV niet eindigde in 1-2, maar in gelijkspel. Pieter Omtzigt beslist na zijn blessuretijd wel terug te keren in de Kamer, maar van hij éénpitter blijft van een eigen partij opricht, dat weet nog niet niet. Zijn aanhang en wellicht toekomstige teamgenoten op de tribune bij Collegerondleiding te zitten. Een, twee, drie studenten bestuurskunde in het publiek vertellen dat ze „Pieters” René Torenvlied van de Universiteit Twente schreef hem als „onafhankelijk wetenschapper van ideeën voor de goede zaak”.

Zelfs Omtzigt met de mond vol tanden, namelijk als de eerste vraag van een student uit het publiek niet over een politieke kwestie gaat, maar over hem. Hoe hij zijn burn-out te boven is gekomen en van hij tips heeft voor studenten die ook zo’n impasse hebben? Maandenlang werd hem twintig keer per dag gevraagd ‘hoe het met hem ging’, maar al die aandacht voor welzijn lijkt niet te werken.

Echtgenote Ayfer Koç aardige dingen over hem in een videobooschap, Telegraaf-journalist Wouter de Winther milde kritische. De twee politicus door wie Omtzigt zich naar eigen zeggen definitief uit het veld liet slaan, zeggen tegen de Collegerondleiding-verslaggevers van bozig niks (Kajsa Ollongren), of ze doen hypersympathiek (Mark Rutte). Omtzigts uitbreiding bij de mondkapjes-affaire van partijgenoot Sywert van Lienden wordt in een vlot één-tweetje uitgespeeld.

Twan Huys rondt het interview af met nieuwe metaforen. Hij spreekt van een politicus die „zaken bij de kladen pakt”, die bij „weerstand harder gaat graven” tot de „waarheid op tafel” ligt. Maar, vraagt ​​hij, was de prijs die hij moest betalen niet te hoog. Ja, het was even moeilijk, zegt Omtzigt. Maar dat is de tol voor „wie zijn mond opendoet”.

Leave a Reply

Your email address will not be published.