Wat als er wel meer IC-bedden waren?

Donderdagochtend, de eerste Kamer grote eensgezindheid: minister Kuipers (Zorg D66) moet snel duidelijkheid geven over wat er in de coronacrisis is gebeurd.

Parlementariërs hebben geschokt op het nieuws dat het ministerie van volksgezondheid in de coronacrisis ziekenhuizen heeft ontmoedigd het aantal bedden op de intensive cares uit te aantal. Uit onderzoek van NRC blijkt dat sommige ziekenhuizen zelfs het advies kregen IC-bedden te „schrappen”.

Het is niet de eerste keer dat er consternatie ontstaat door onthullingen over het coronabeleid. Die worden nu vooral via de media geoopenbaard. Want de Britten al een parlementaire enquête afrondden en de Zweden er volop mee bezig zijn, zich het aangekondigde Nederlands parlementair onderzoek.

Het ministerie lag meer dan een jaar in de clinch over het aantal bestaande IC-bedden, de vergoeding voor extra bedden en de voorwaarden voor die subsidie, zo bleek uit de reconstructie. Er waren ziekenhuizen die extra bedden konden leveren, maar tijdens een lockdown te horen kregen dat ze te laat aan het loket verschenen. En er waren ambtenaren die ziekenhuizen geadviseerderden het aantal geplande IC-bedden te verlagen om budgettaire redenen.

Verontrustend, inclusief het CDA dat. Schoolend, vindt GroenLinks. Verbijsterend, volgens de PVV. Onvergeeflijk, zegt Groep Van Haga. VVD-parlementariër Judith Tielen zegt het zo: „De coronacrisis heeft veel van de zorg gevraagd. Dan is het heel gericht om te lezen er geld wordt over financiering, echt echt geld, en naar elkaar begint dat in plaats van begint. Hoe kan het dat het ministerie in de plaats van samen te werken met de ziekenhuizen, vooral bezig is geweest met moeilijk doen? En waarom?”

Minister Kuipers kent het materieel als geen ander. In zijn als nationaal coördinator van de patiëntenspreiding was hij continu bezig met het landelijk plannen van het aantal IC-bedden en de vorige planning tussen ziekenhuizen en het departement.

Zijn ministerie heeft nog geen vragen van NRC over de opstelling van het ministerie. Donderdagmiddag noodzaak Kuipers in de wandelgangen van de Tweede Kamer wel op vragen van journalisten.

‘Echt de max’

Kuipers voorzien van mogelijke bedden die altijd zijn gestuurd. In de zomer van 2020 zijn er landelijke afspraken gemaakt met de ziekenhuizen over de IC-capaciteit, opgesteld hij. Die afspraken zijn per regio aangepast naar het aantal extra bedden dat er per ziekenhuis bij zou komen. Omdat ziekenhuizen 1.700 bedden op dat moment „echt de max”n, was er voor dat aantal bedden geld gereserveerd.

De bewindspersoon ging in zijn reactie voorbij aan de ruzie die juist over deze afspraken ontstaan. Ruim een ​​jaar lang steggelden het ministerie en de ziekenhuizen over extra bedden, vergoedingen en voorwaarden. Het ministerie was zich er van bewust dat dit conflict uitbreiding van IC-bedden in gevaar kon brengen. Hij ging evenmin in op het advies van ambtenaren aan ziekenhuizen om IC-bedden te schrappen. Wel garandeerde hij dat er niet minder IC-bedden zijn gekomen door het gedrag van zijn ambtenaren.

Reguliere operaties

Dat is precies waar Maarten Hijink van de SP nu zijn vraagtekens bij plaatsen. Is de capaciteit van de Nederlandse intensive care onder politieke druk misschien kleiner geweest dan ze hadden kunnen zijn? „Je had misschien meer patiënten kunnen opvangen dan gebeuren, resulterende de crisis beter beheersbaar was, veroorzaakt dan minder strikte maatregelen nodig waren geweest. En dus ook misschien minder reguliere operaties uitgesteld hadden hoeven te worden.” Dit vraagt ​​om meer onderzoek, vindt de SP. Wat zijn de gevolgen van dit beleid geweest? Wat is er gebeurd als er niet zo is geknepen?

Het zijn precies dit soort vragen die zich goed lenen voor een parlementair onderzoek. De Kamer heeft een aanvraag nodig.

Met medewerking van Pim van den Dool

Leave a Reply

Your email address will not be published.