Zus Dylan van Baarle: ‘Ik zag mijn broer een spurt nemen in de sport, terwijl ik stil stond’

  • @media (max-breedte: 1000px){@media (min-breedte: 100vw){#fig-62629dfbf315a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62629dfbf315a img{#fig-62629dfbf315a img.lazyloading{width: 26px;hoogte: 26px;}}

    Dylan van Baarle



doDisplay(‘div-gpt-ad-WielerNL_in-content_top_article’);

Dylan van Baarle oogst terecht veel lof voor z’n overwinning in Parijs-Roubaix, en dan vooral ook nog eens voor de manier waarop hij dat deed. Natuurlijk is ook z’n twee jaar jongere zus Ashlynn heel trots hem, maar ze heeft ook een eigen verhaal.

dat tekende De Volkskrant daags naar Parijs-Roubaix op. Ashlynn (27) was net als grote broer Dylan wielrenster op behoorlijk hoog niveau – ze werden in de jeugdcategorieën op de baan en weg in totaal acht keer Nederlands kampioen – maar door een auto-immuunziekte functioneerde haar niet goed. Ze hadden moeite om op gewicht te blijven en uiteindelijk te stoppen.

“2015 was mijn mijn werkend traag. Daarna werd ik laatste goede heupblessure geopereerd en afgelopen negen maanden hervalideren. Vervolgens bleek ik de ziekte van Hashimoto te hebben: een werkende traag verlopende. Mijn gewicht is mijn grootste probleem. Mijn schildklier is stabiel, maar voor de rust is het fysiek niet je het.”

Het is lastig voor haar. “Ik weet niet hoe vaak ik mijn fiets heb vervloekt. Het is een symbool van mijn oude leven. Vanbinnen ben ik nog steeds sportster, maar als ik in de spiegel kijk, zie ik een heel andere persoon. Dat is een hele confrontatie.”

Zeker omdat ze haar broer beter zag worden. “Ik heb een aansporing genomen in de sport terwijl ik stil stond. Ik gunde het hem van harte, maar bedacht is: dat was ook mijn doel, ook mijn weg. Ik ben ook betrokken trots op Dylan. Hij heeft me altijd heel veel geholpen. Ik geniet bijna al zijn wedstrijden op tv en als toe. Ik geniet ervan als ik hem zie werk.”



doDisplay(‘div-gpt-ad-WielerNL_in-content_middle_article’);

De goede wielergenen

Dylan en Ashlynn hebben het wielrennen niet van een vreemde. Beide ouders zaten ook op de racefiets. Thuis draaide alles om het fietsen.

“Wielrennen stond bij ons thuis nummer één. Mijn vader heeft ook gefietst, is als baanwielrenner naar de Spelen geweest. Ik heb hem sinds ik 4 jaar was niet meer gezien. We hebben genen, maar ook die van onze moeder. Zij werd bij de junioren twee keer Nederlands kampioen op de baan.”

Qua type renners leken zus en broer niet op elkaar. “Ik ben op de fiets het te bekijken van Dylan. We zeggen altijd dat de hardrijgen heeft en ik de sprintgenen, al heb ik wel één keer solo gewonnen. Het is grappig hoe we van elkaar verschillen.”

Dylan en Ashlynn opgevoed door alleen moeder

Beide kinderen zijn veel dank verschuldigd aan hun moeder, die de twee opvoedde boven vader gevlogen was. Elke cent draaide ze om. Ze sprak niet met vriendinnen van, maar deed alles voor ons. Ook dat maakte het lastig. Ik wilde dankbaarheid laten zien met mijn prestaties. Toen dat niet zeker het als ik haar teleurstelde, al weet ik dat niet zo is.”

“Toen ik 4 jaar was, begon ik, net als Dylan met bmx. Nadat hij zijn arm had gebroken ging hij wielrennen. Ik ook, want ik deed alles wat mijn broer deed. Vanaf mijn 8ste was ik met wielrennen bezig. Elk ging weekend we hebben mijn moeder, opa en oma naar wedstrijden ontmoet.”



doDisplay(‘div-gpt-ad-WielerNL_in-content_bottom_article’);

Leave a Reply

Your email address will not be published.